weer thuis

nou de laatste dagen van de reis helaas geen computer gezien, althans ook niet echt naar op zoek gegaan want in Kathmandu zijn er best wel ergens internet cafe's maar daar hadden we zo weinig tijd.

Ik moet weer even schrijven adhv de aantekening die ik gemaakt heb want ja er stond zoveel op het programma.

Goed, Agnes was 's morgens nog voor een behandeling naar het ziekenhuis geweest. Daarna zijn we meteen vertrokken naar Sakya. Wederom een authentiek dorpje met een mooi klooster waar we een kora lopen en het verder rustig aan doen. Er komen namelijk 3 lange reisdagen aan. De eerste is richting mount everest. 's Morgens vertrekken we al op tijd. Het is een prachtige route door de bergen met van die dunne slingerwegen waar af en toe een laag water overheen stroomt. Ja en dat zijn meteen de zwakke plekken in de weg. Echt je komt stukken tegen waar je liever niet naar kijkt. Over 100 km hebben we ongeveer 4uur gereden. Dit kwam natuurlijk door de klim die we met die bus moesten maken, we stegen in 20km namelijk 1000meter. Eenmaal boven aan de punt zijn we natuurlijk uitgestapt. We hoopte de top vd mount everest te zien, maar helaas verstopt in de wolken. Na een korte stop rijden we door en dan komen we in een dorp vlak bij base camp. We vinden slaapplaatsen in een klooster. Echt het is niet meer als 2 bedjes (soort van aardappelkistjes) met daarop 3 dikke dekbedden. Meer is het niet, de wc's zijn buiten, en stroomend water hoef je niet op te rekenen. Geweldig toch, althans voor 1 nacht. Want door de kou is al het beddengoed klam. Maar geen tijd, we gaan richting basecamp. We zitten inmiddels op 5100m hoogte. We kunnen kiezen, of met een busje die kant op, of lopen. De meeste kiezen er voor om te lopen. De route is niet zo moeilijk alleen de hoogte maakt het zwaar. Na een uurtje lopen komen we eindelijk op basecamp aan. Helaas de top vd mount everest zit nog in de wolken. Ik heb me laten vertellen dat hij gemiddeld misschien maar 3x per jaar te zien is. Geeft niet, al met al is het een mooie tocht, mooi weer en we zijn er geweest. We maken wat foto's en gaan vervolgens wel met de bus terug. Het weer verandert en het is al laat in de middag/vroeg in de avond. Terug bij het klooster hebben we inmiddels toch wel honger en koud. Het koelt hard af. We eten wat en gaan dan uiteindelijk naar bed. Sommige met de kleren aan onder 3 dekens, anderen hebben het thermo ondergoed aan gedaan. Het is inmiddels gaan regenen als ik mijn bed in kruip, hmmm heerlijk klam bedje. Maar ik vond het wel wat hebben, de lamp kon niet uit dat ging via de generator. Van dat felle licht konden we niet slapen (het was gewoon echt een 50watt peer in een fitting die aan een los snoertje in kamer hing), Met behulp van mijn sok kreeg ik hem helaas niet los gedraaid. Dan maar tussen de deur door klemmen zodat er op de gang wat meer verlichting was. We wisten tenslotte ook niet of de generator nog lang aan zou blijven.

Gelukkig heb ik goed geslapen, ik had mijn muts ook maar opgelaten en mijn sokjes aan gedaan. Helaas voor sommige anderen sliepen zijn amper die nacht. We staan vroeg op, eten wat en rijden vervolgens die 100km in 5 uurtjes terug. Het weer is slecht die dag, erg mistig en nat. Maar ach we hadden een reisdag dus dat maakte niet veel uit. Het had wel wat.

We rijden die dag door tot een dorpje vlak bij de grens met Nepal. Wederom een mooie tocht maar weer zo'n smalle wegen. Het dorpje waar we naar toe gingen is echt een handels dorpje, met tibetaans-nepalese handel. Langs de weg stonden dan ook heel veel vrachtwagens die de volgende dag de grens over willen. Het gevolg hiervan was dat we soms vooruit- achteruit- vooruit moesten om elkaar te passeren. Een keer was het zo erg dat een andere vrachtwagen de deur van een vrachtwagen een beetje naar de klungels reed. Maar onze chauffeur kon prima rijden en we kwamen zonder hele grote problemen bij ons hotel aan.

We gaan met meerdere een hapje eten en dan naar bed, morgen weer vroeg op we gaan richting de grens en door alle formaliteiten en strengheid kan dat wel eens lang gaan duren.

Gelukkig we staan er als 2e groep. We moeten lopend de grens over, maar eerst wachten dat ze klaar zijn. Onze opdracht 'meewerken en blijven lachen'.  Vinden ze 1 plaatje van de Dalai Lama dan kun je zomaar 4 uur in wachtkamer gezet worden. Iemand uit onze groep heeft de plaatjes voor alle zekerheid uit haar biebboeken geknipt. Na een uur zijn we allemaal de grens over. We lopen met onze rugzak de brug over en komen zo in Nepal waar de militairen na ons lachen en ons groeten. Bijna een cultuurshock. De chineze militairen zijn echt van die stijve harken die alleen maar machtsvertoon willen laten zien.

Eenmaal de grens over en de formaliteiten van Nepal afgehandelt gaan we verder naar onze bus. Maar die is er 'helaas' niet. Hij kan de grens niet bereiken door de regenval van de laatste dagen en de aardverschuivingen. Misschien dat daarom ook veel van die vrachtwagens aan de kant van de weg stonden. Met 2 jeeps en een personen auto worden we 20 km verderop afgezet. Daar zijn de problemen met de weg waardoor we nog zo'n 1,5 km moeten lopen om zo bij onze bus uit te komen. Er staan allemaal Nepaleze die bereid zijn om onze rugzakken naar de bus te brengen. Sommige maken hier gebruik van, anderen nemen hem zelf op de rug. We lopen aan en al snel komen we bij hele slechte stukken weg tegen, we moeten tot 2 keer toe door een wateroverstroming lopen. Wederom geweldig, ik laat lekker mijn schoenen aan en mijn broek omlaag. Loop door de rivier heen en sop zo verder. Eenmaal bij de bus aangekomen rijden we meteen weer verder. Slingeren we verder. Daar waar we in Tibet nog allemaal rots en zandbergen hadden sloeg het dichtbij de grens in een keer om naar een soort van oerwoud in de bergen. Zo mooi met allemaal die watervallen en groene struiken.

We naderen Kathmandu, een groot mierennest met ongeveer 2,3miljoen inwoners. Mijn god dat verkeer (dat overigens opeens allemaal aan de andere kant van de weg rijdt).  Het hotel waar we belanden is erg luxe en mooi. Wel fijn dat we dat de laatste 2 nachten hebben. Een goede douche was wel even een aangenaam iets.

We krijgen nog uitleg van de lokale agent van de reisorganisatie waarna we zelf ons programma in elkaar kunnen zetten. We hebben helaas maar 1 avond en 1 dag, dus dat wordt of heel vol proppen of niks doen. Ik ga voor het eerste, we beginnen die avond al en gaan met een groepje naar Thamel, een wijk met allerlei restaurantjes, winkeltjes. We lopen nog naar Durbar Square waar allerlei tempels, paleizen en pagodes zijn. Echt allemaal weer erg indrukwekkend en wederom die drukte en de vaart waarmee fietsen,scooters tussen de mensen doorrijden en er niks gebeurt.

De volgende ochtend gaan we om half 7 ontbijten en daarna snel op pad. We nemen die dag de taxi, allemaal autos die je hier al niet meer ziet. Met 3 man achterin is eigenlijk geen doen. We laten ons af zetten bij een tempel waar ontzettend veel apen rond lopen. Maar ja voordat we bij de tempel zijn moeten we 365 traptrede beklimmen. Tja even kijken of het waar is wat die opgebouwde conditie betreft. Nou ik zal je zeggen, het viel nog best tegen. Trappen lopen blijft toch een vak apart. Eenmaal boven behoor je een uitzicht te hebben over Kathmandu maar door waarschijnlijk smog en de vroege ochtend was het niet zo heel duidelijk te zien.

Daarna gaan we even terug naar het hotel om vervolgens nog wat te gaan shoppen voor souveniers. 's Middags bezoeken we nog een een mooie stupa en aansluitend gaan we naar de crematieplaats. Ja je leest het goed, ook in nepal worden de mensen gecremeerd alleen is het daar openbaar. Aan de heilige rivier (Bagmati). Wanneer we aankomen zien we dan ook een vuurtje. Ligt daar nou iemand of komt er nog iemand te liggen? We kijken het een poosje aan, luisteren naar een ingehuurde gids voor een paar duitsers en komen zo wat meer te weten. De mannen, oudste zoon/zonen, van de overleden persoon word terplekke kaal geschoren. Op 1 klein plukje haar na, het heeft een naam maar dat weet ik even niet meer. Het ziet wel raar uit. Vervolgens zien we dat ze met een baar lopen. Deze persoon word gewassen met het water uit de rivier. We zien dit verder niet omdat het kleed over deze persoon blijft liggen. Daarna word ze meegenomen, ze stappelen letterlijk houtsblokken op waarna de overleden persoon erop word gelegd. Er zit nog een heel ritueel aan vast waarna ze een klein stukje brandend hout op zich neergelegd krijgt. Haar gezicht is inmiddels vrij en ik kan zien dat het om een vrouw gaat. Overleden mensen worden daar binnen een aantal uur al gecremeerd.

Dan besluiten we toch maar te gaan, mede om de tijd maar ook omdat sommige er wel genoeg van gezien hadden.

Diezelfde avond eten we met zijn alle voor de laatste keer en evalueren we de vakantie. Iedereen is erg tevreden, het is allemaal ook goed verlopen. Geen al te gekke dingen.

Zaterdag nemen we afscheid ons enige stel uit de groep, zij blijven nog 8 weken en wij rijden richting het vliegveld. Waar we optijd vertrekken richting Delhi, helaas hadden we daar een periode van 10 uur te overbruggen. Dit was al bekend dus we namen allemaal wat te lezen mee. Vervolgens vlogen we midden in de nacht richting Londen om vervolgens weer door te vliegen naar Amsterdam. Een hele trip maar hij is prima verlopen. Moe maar voldaan stond ik zondag ochtend op schiphol waar we allemaal onze spullen bij elkaar zochten en ieder weer zijn/haar eigen weg zijn gegaan. De 4 weken zitten er weer op.

Gelukkig goed geslapen in mijn eigen bedje waardoor ik denk dat ik alweer aardig in het Nederlandse ritme zit.

Nou mensen ik hoop dat ik jullie een beetje heb kunnen vermaken met mijn verhalen. Ik ga er een mooi foto album van maken. Ondertussen zal ik hier ook nog wat foto's op de site zetten.

Jullie in ieder geval allemaal bedankt voor de reacties en interesse!!!

groetjes Leonie

op weg naar mount everest

weer even tijd gevonden voor verhaaltje. Ik was vroeg op, mijn kamergenootje is vandaag even terug naar het ziekenhuis voor behandeling van haar rug. Ze is gisteren naar het zh geweest daar hebben ze een ct-scan gemaakt en zagen dat de 3e en 4e ruggenwervel verschoven zijn., of in ieder geval niet goed zitten. Ze krijgt accupunctuur behandeling, electro, en massage. Helaas is het alleen pijnbestrijding en zal ze in NL verder behandelt moeten worden. Het was al haar zwakke plek, en helaas bij het uitstappen van de bus doet ze een kleine misstap.

We halen haar zo op en rijden dan richting Sakya. Vanaf dan zullen we elke dag vroeg op moeten. Wat dat betreft hebben we elke dag best wel uit kunnen slapen. Op deze hoogte slaap ik gelukkig wel goed maar je droomt veel. Sommige slapen door de hoogte minder. We gaan vandaag maar 400m hoger op en het is maar een stukje rijden. Daar gaan we weer een kora lopen. Gisteren hebben we ook een mooie gelopen, het zijn rondes rondom een klooster en tegelijkertijd probeer je alle molentjes te draaien. Gisteren zeiden we de hele tijd ' mooi weer op de mount everest' . Maar dat is moeilijk want je moet ontzettend uitkijken waar je loopt, je draait de molens en je moet goed op je ademhaling letten op deze hoogte. Maar goed.

Laatst hebben we er 1 gelopen die was ontzettend pittig, hij was op grote hoogte, geloof 4200m. We moesten 1u45m  klimmen naar de top. Maar vervolgens had je dan ook wat. De afdaling ben ik wel 3 keer onderuit gegaan op de losse kiezels. Mount Everest moet qua parcours makkelijker zijn maar daar is de hoogte meer het probleem. We krijgen ook een zuurstof flesje mee. Zie het maar als een grote haarlak bus waar je even naar zuurstof kunt happen. Klinkt eng maar zal wel mee vallen, als je je niet goed voelt moet je gewoon terug naar beneden. Dan maar geen top bereiken. Maar ga het wel proberen. Tot nu toe moet ik zeggen dat ik nog nergens last van heb gehad. 1x dat ik wat te snel op stond na een flinke klim, toen was ik wat duizelig. Maar even zitten en dan rustig aan op nieuw doen deed alweer goed.

Waarschijnlijk heb ik de komende dagen echt geen internet en kon dit wel eens het laatste reisverslagje zijn. Zaterdag vlieg ik alweer terug en dan kom ik zondag ochtend optijd aan. Misschien dat Kathmandu nog lukt maar daar zijn we maar 1 dag dus moet ik hem even goed gaan verkennen.

NOu de groetjes weer.

xxx

reacties

Hoi allemaal,

We hebben even pauze om het zo maar te zeggen, net uitgecheckt en vertrekken over een uurtje verder. Ik heb even enkele reacties van jullie allemaal gelezen, is toch wel grappig om zo contact te houden.

Liseo; ik hou ook van jou natuurlijk en ben blij dat ik je volgende week zondag weer zie, en natuurlijk je zusje. Ik wil eigenlijk een leuk cadeautje voor je meenemen maar dat word misschien nog lastig. Ik hou mijn ogen open.

Saar?Lianne; ik heb niet zo'n goed geheugen vooral niet op vakantie, had even de site van de organisatie geopend.

Het plaatsen van de foto's lukt niet meer zo. Computers zijn wat traag, maar als ik thuis ben zet ik er wel wat foto's bij.

We treffen het de hele tijd met het weer, mijn neus is echt rood (das minder). Overal waar we komen zeggen ze dat ze de laatste 2 weken regen hebben gehad. De enigtse regenbui die ik gehoord heb is 's nachts, en 1 overdag.

Het fietsen was best pittig, vooral het klimmen was zwaar. De eerste dag viel nog mee, was een kleine klim. De tweede dag ging ik alleen met 1 uit de groep en Petra (gids) naar een klooster. Dat was afzien, echt respect voor de tour de france. We dachten dat we er waren en waren de lokale gids zo voorbij gefietst. Dus best trots waren we. Helaas bleek dat we er nog lang niet waren. Wij weer de fiets op,alle standen in zijn 1 gezet. Maar helaas ik moest toch al vrij snel af stappen en de rest lopen. Ik geloof dat het een half uur lopen was. Continu klimmen. Daarna de kora gelopen, die duurde een uur. Met een kleine groep (4 dus) zie je veel meer en kom je bij de mensen (vrouwelijke monnik) binnen. Echt super!!! Vervolgens het klooster in daar hebben we trappen gelopen, echt weer afzien hoor. Maar toch merk ik dat de conditie vooruit gaat. We hebben handige tips gekregen over welk tempo je de trap moet lopen. We zaten hier geloof ik op 4200m hoogte. Echt minimale zuurstof. Maar goed, we hebben het gedaan. Ze zeggen dat als ik nu in Nederland ga sporten dat ik echt topconditie heb, maar dit is alleen de eerste 3 weken, dan is alles weer weg. Ik ben eens benieuwd.

Gisteren hadden we een reisdag, door de bergen over de passen tot 5000m hoogte. Wat een wegen af en toe en wat een geslinger. WE kwamen langs een mooie gletsjer en een super blauw meer. Echt mooi Ook hier merkte je de hoogte wel even.

Nou ik laat het hier weer even bij, want de privacy is hier echt leuk (nihil) ze zien hier een leuke foto en leggen hun kin zowat letterlijk op je schouder om te zien wat het is. Ik vind het wel humor hoor, wij zouden zo iets niet snel doen. Maar ja wij preutsen nederlanders poepen en piessen ook niet op straat of op een gezamelijk toilet met een schotje er tussen.

Oh ja, de groep is nog steeds erg leuke groep. Gaat allemaal heel gemoedelijk en als er iemand iets heeft (is er een door de rug gegaan) dan hup met zijn alle even helpen of informeren.

Nou ik moet stoppen, mijn tijd is bijna om. Daarbij weet ik niks meer te vertelschrijven.

groetjes Leonie

ps Marieke; John heeft leuk cadeautje voor je gekocht, hij had dan ook wel 3 vrouwen bij zich toen hij het kocht. ;)

Lhasa en de dagen daarvoor

nou het is even nadenken wat we de laatste dagen gedaan hebben. ik heb internet gevonden maar heb nu niet precies bij wat we de laatste dagen gedaan en gezien hebben. Dus dan maar even uit het blote hoofd.

Op dit moment zitten we in ieder geval in Lhasa op 3700m hoogte. We doen vandaag een dagje niks omdat we moeten wennen aan de hoogte. We zijn gisteravond aangekomen na een treinreis van 24 uur. Mijn god wat een lange zit. Het hoogste punt van deze treinreis was 5200m. Door de bergen op, naar buiten kijkend zie je links en rechts nomaden met hun tenten en yaks. Erg mooi, maar moet zeggen dat ik toch net iets meer van de treinreis verwacht had. De laatste 2 uren waren zeker wel erg mooi met de besneeuwde bergtoppen.

Het hotel waar we nu verblijven is wel ok, het vorige was wat minder. Maar ach maakt allemaal niks uit, ik weet dat ik geen 10 dagen all-in heb geboekt daar verwacht je in ieder geval beter.

Het dorp/stad Lhasa is erg mooi, de mensen zijn hier erg mooi en bijzonder. Maar ze zijn o zo alert voor de militairen. Ook wij moeten hier wel rekening mee houden. Geen foto's e.d.

Maar goed even terug naar waar ik geeindigd ben. Xi'an, daar zijn we 's avonds op de nachttrein gestapt. Van een reisgenoot had ik een slaappilletje gekregen, ach laat ik het eens proberen. En inderdaad ik heb die nacht best goed geslapen waardoor ik de volgende dag goed aan kan om het zo maar even te zeggen. We hebben wat dat betreft ook weer meteen een heel programma. We hebben namelijk eerst nog een hele busreis voor de boeg. Het is een hele mooie bustocht, door de bergen van China op. Erg mooie vergezichten, bergkammen, rotsen, gebedsvlaggetjes, noem het maar op. Eenmaal in Labrang aangekomen zien we een oud stadje, het is er erg koud. Blijkbaar een van de koudste plekjes van China. We doen die avond niks meer. De volgende ochtend lopen we al vroeg de kora.  Een gebedsronde om het klooster. We draaien aan alle molentjes die er zijn (bijna alle molentjes want het zijn er nog al wat). Het is erg mooi, ook de mensen die je weer ziet. Links en rechts zie je ze op hun knieen, liggen, hurken, opstaan, handen boven het hoofd houdend, de ronde maken. Jeetje, afzien hoor, respect voor deze mensen. 's Middags komt David, een lokale gids. Hij gaat mens ons richting een dorpje. Onderweg komen we een ceremonie in een dorpje tegen. Er word een tempel geopend. Een heel ritueel gaat er aan vooraf, de mensen zijn op zijn mooist gekleed. We hebben heel wat fotos gemaakt. Ja echt zo'n bus Japanners/Chinezen die losgelaten worden bij de Keukenhof. We informeren naar het eea en rijden dan weer verder, bij het dorpje aangekomen lopen we daar eerst over een hoge muur/wand. De kinderen lopen, met ons mee. Ik tel ze en kijk hoeveel ballonnen ik heb. Gelukkig genoeg voor iedereen, dus deel ik ze uit. Nou helemaal geweldig, ze zijn er blij mee. Alleen die ballon waar ik al een knoop ik gelegd heb is niet meer zo leuk.

We rijden weer verder, op naar een mooie picknick plek en die vinden we. Lekker aan een beekje. Alles weer geheel verzorgd. Nou en het uitzicht is weer adembenemend.

Op naar de volgende plek. Een klooster, ja ze worden allemaal wel een beetje hetzelfde alleen deze word door de chinezen gesubsidieerd om het zo maar te zeggen, ze lopen de kora's ook tegen de richting in. Voor ons gevoel dus een beetje nep maar dan moet je de geschiedenis kennen van tibet. Maar goed, we gaan toch even kijken. Na onze ronde komen we bij basketballende monniken uit. Leuk we doen een potje 5 tegen 5, geweldig!!!! dat is het voordeel van een kleine groep en dat je op plaatsen komt waar maar weinig toeristen komen. Maar mijn god wat is dat afzien om op 3200m hoogte te sporten. Echt het is de bal vangen, na de overkant dribbelen en de tong hangt op de grond. Zo pittig is het. Maar een goede oefening want straks gaan we nog hoger.

Na 2 nachten gaan we weer verder, een reisdag. Wederom door de mooie landschappen. Onderweg stoppen we bij de nomaden, kijken hoe ze hun schapen inenten, plaspauze en rijden weer verder. Zo stoppen we nog regelmatig op mooie plekken.

We komen later op de dag aan bij het volgende hotel waar we 1 nacht blijven. Om vervolgens af te reizen naar de nachttrein, Himalaya Express. De treinreis van maar liefst 24 uur. Gelukkig slaap ik goed, althans goed genoeg. Maar het is een lange zit.

Vandaag dus in Lhasa waar we voor langere tijd verblijven. Morgen willen we een fietstocht doen, dat zal wel weer afzien worden op deze hoogte, maar ik wil het wel proberen. Wederom een goede oefening voor straks BaseCamp op de Mount Everest, ongeveer 5100m hoogte.

Nou ik laat het hier weer even bij, ga proberen nog wat foto's erop te zetten.

Groetjes allemaal weer!!!

x Leonie

Foto's

zo ik heb wat fotos kunnen plaatsen allemaal onder de naam beijing want als ik alles telkens precies moet invoeren duurt het wat lang. Ik zie dat er al wat mensen hebben gekeken naar de foto's terwijl ik ze er op aan het zetten ben.

Het vorige verhaal moest ik ook wat abrupt beeindigen. Ik kreeg een teken dat hij zo af zou sluiten.

Waarschijnlijk is dit de ongeveer wel de laatste kans dat ik kan mailen en foto's er op kan zetten. Blijkbaar word het in Tibet en Nepal moeilijker.

Hoor ook dat het weer daar minder is, dat is natuurlijk wel jammer.

Groetjes!

PingYao en Xi\'an

De tweede dag in PingYao hadden we een excursie. We zijn naar het huis gegaan waar ze de film Raise the Red Lantarn op hebben genomen. Ik heb hem ooit in nederland gezien, of op school of gewoon zo een keer.  De film speelt zich af in de jaren '20. Songlian wordt gedwongen te trouwen met de rijke Chen die al drie vrouwen heeft. Deze kiest er elke nacht één uit door een rode lantaarn op te hangen voor het huis van zijn keuze. Elke vrouw doet haar best om de lantaarn te krijgen. Nou ik moet zeggen dat ik het niet zo geweldig huis vond, maar het maakt de film die je gezien hebt (lieten ze overigens de avond ervoor ook in ons guesthous zien) levendiger. 's Middags nog naar een tempel geweest die op mij ook weinig indruk achter liet. Maar goed, de boog kan niet altijd gespannen staan. 's Avonds eten we nog wat met zijn alle en gaan dan richting trein.

De treinreis, ja wat zal ik daar eens over vertellen.

Vanuit PingYoa met ons golfkarretje richting het treinstation waar om 23.15u onze nachttrein vertrekt. De mannen lagen in coupe 1, de dames in coupe 7 en 1 had een softsleeper geboekt en lag dus in coupe 8. Het verschil tussen hard en soft is dat je een deur hebt die je dicht kunt schuiven, de deur leek overigens op zo'n varkensstal deur dus of ik daar nou gelukkiger van zou worden weet ik ook niet. Verder lig je dan met totaal 4 en wij lagen met totaal 6 personen. Wij lagen bij elkaar, dat wil niet zeggen dat dat altijd lukt maar deze reis in ieder geval wel. Op het moment dat wij instapte zat de trein al aardig vol. We liepen langs allemaal slapende stinkvoetjes richting ons bedje. Je ligt dus met een man 24 of 30 in zo'n wagon. 3 hoog en een dun wandje er tussen. We moesten dus eigenlijk wel meteen gaan slapen. Helaas hadden wij een k.t plek (zijn de woorden van de reisleidster, die taal zou ik zelf niet gebruiken hooooor!!) We lagen namelijk naast het toilet. Gelukkig viel het al met al nog mee. Maar goed, al met al heb ik die reis 3x een half uur geslapen. Helaas, het had meer te maken dat ik wat verkouden ben geworden van airco's en open raampjes. Ik had die nacht veel last van kriebel hoest. Verder als we een andere trein tegen kwamen moesten ze op de een of andere manier ontzettend hard en lang naar elkaar toeteren, bij elk station leek het wel of ze een nieuwe locomotief of zo aankoppelde en werden we even bruut een meterje naar achter geketst. En toch hoor je dan nog steeds mensen door snurken.

Om half 10 kwamen we aan, we zijn naar het hotel gegaan en hadden een uur om ons op te frissen. Vandaaruit gingen we naar het Terrecotta leger. Iedereen lag op apengapen in het busje, weining van ons hebben goed geslapen in de trein, maar de douche deed weer even wonderen.

Het terracottaleger is groots opgezet, er zijn allemaal hallen om de graafwerken heen gezet. Het is ook erg toeristisch natuurlijk. We zijn eerst weer naar een filmpje gaan kijken om het verhaal achter dit leger te leren kennen. Helaas ontbrak de engelse ondertiteling. Maar voor velen van ons was dat geen probleem omdat ze het ergens al gelezen hadden of zich er in ieder geval in verdiept hadden (lees; ' leonie niet' ).

We hebben er 3 uur rondgelopen en hadden het toen ook wel gezien. Het is wel heel bijzonder en het zijn heel veel mooie beelden. Ze zijn zelfs nu nog bezig met opgravingen maar hebben het stop moeten zetten. Het blijkt namelijk dat de beelden hun kleuren niet behouden als ze in het licht komen. Onderzoekers zijn bezig om te kijken waar het aan ligt en of ze er voor kunnen zorgen dat ze hun orginele kleur wel behouden.

Om half 7 terug in het hotel. Besloten om niks meer te doen, als even zoeken naar een apotheekje voor kriebel hoest. Succes leonie!!! Agnes en ik gaan samen op pad. Zoek maar eens naar een groen neonlichtje in de vorm van een apothekerskruisje. De hele godsganse stad is hier neon. Dan maar even avondeten, we gaan maar eens naar een westerns ' restaurant'  en bestellen daar zo'n menu waar je in nederland al snel 7 euries voor betaald. Hier betaal je maar omgerekend 2,50 voor zo'n bigmac menu. Vervolgens nog even koffie van starbucks en deze jongen kent goed engels. Hij helpt ons door op een briefje in het chinees te schrijven dat ik een hoestdrankje wil. Dat heb je hier echt wel nodig want het engels dat ze hier kennen is dus tien keer niks.

We zijn niet meer op zoek gegaan maar gewoon douche en 2 paracetemol en vervolgens naar bed. Ik sliep geloof ik om 21u al en werd bijna 12uur later wakker. De keelpijn is weg, maar heb nog wel overdosis sn.t in de kop. Gelukkig voel me een stuk beter!!!

Vandaag regent het, het ziet er niet naar uit dat het snel droog word. We hebben ons hotel kamer verlaten en gaan vanavond om half tien met de trein verder. Weer een nachttrein, moet een betere zijn dan de laatste. We zien het wel. Vandaag vrije dag.

internet stopt, abrupt eindigen nu.

gr leonie

PinYoa

Het onderstaande verhaaltje is alweer een paar dagen oud. De computer daar stond mij niet toe om deze site te komen. Ik heb toen een mail naar een paar van jullie gestuurd en plaats hem nu alsnog.

.... 

Na het eten van de Peking Eend hebben we nog lekker bij het hotel een biertje gedronken. Het eten is hier inderdaad geweldig hoor. Ik moet uitkijken, ook met de biertjes want je krijgt hier al snel een fles van 650ml, gelukkig wel minder procentjes erin.
 
's morgens om tien uur zeggen we  tot ziens tegen Beijing. We gaan met de bus naar het trein station van Beijing om met een soort van sneltrein naar Taiyuan af te reizen. Deze duurt bijna 3.5uur. Goed te doen en gezellig. Eenmaal daar kwamen we in een flinke regenbui, en op deze lokatie is het al snel tien graden minder dan Beijing. Eenmaal in PingYao staan er allemaal van die electrische golfkarretjes waar we verder mee moeten. In PingYao rijden namelijk geen auto's het is een klein stadje binnen stadsmuren die 1,5km lang zijn. Het is nog maar sinds kort uitgeroepen tot Cultureel Wereld Erfgoed.
We komen naar een scheurtocht, met veel toeteren aan bij een heel gezellig Guesthouse. De kamer die we hebben is ook geweldig, dus dat is meegenomen. Inmiddels is het ook al 19u en eten we een lekker hapje op lokatie. Heerlijk weer, echt erg.
Petra legt ons het eea uit, we kunnen een kaart kopen. Met deze kaart kunnen we het hele dorp rond. We kunnen een wandeling (van 6km) maken over de stadsmuur. En in het dorp zijn allerlei lokaties waar je naar binnen kunt. In dit dorpje gebruiken alle mensen hun woning voor detailhandel. Dit is voor mij wat ik me van china voorstelde. Knusse straatjes, kleurrijk, gezellige mensen, kindjes die broeken aan hebben zonder kruis. Ze hebben namelijk geen luiers en poepen dus gewoon op straat. Ik heb het hier niet gezien maar in Beijing wel, maar geloof me het is er overal heel schoon. Het word meteen opgedaan door de ouders, kunnen sommige hondenbezitters in nederland nog wat van leren. Ik ben samen met Agnes op pad gegaan, we hebben maar een stukje van de stadsmuur gedaan, het uitzicht is toch allemaal wel hetzelfde, daken en rommel. Daarna lopen we allerlei straten en steegjes door. We worden best wel aangekeken door mensen, en kleine kindjes wijzen naar ons alsof ze nog nooit een blanke gezien hebben. We zijn verschillende tempels in gegaan en in sommige huizen laten ze nog zien hoe het er vroeger aan toe ging, bijvoorbeeld de bank maar ook vechthuizen (zal anders heten maar zo zagen ze er voor mij uit).
Na 5 uurtjes hebben zijn we toe aan een pauze, we gaan gewoon bij ons guesthouse zitten. Drinken, eten en kletsen wat. Uiteindelijk pakken we yahtzee erbij. Geweldig wat we daar een bekijks mee krijgen. Vooral de chinezen, zij spelen graag een spelletje en proberen te begrijpen wat je doet. In china zijn veel chinezen toeristen die pik je er soms wel tussen uit. Ook mensen die foto's van ons willlen maken, soms stiekem en soms vragen ze het. Als ze het stiekem doen zeggen we natuurlijk van, 'doe maar hoor, geen probleem'. Mensen die bij je komen zitten, echt leuk!! Binnen zat een nederlands echtpaar, die zich volgens mij ook kostelijk vermaakt hebben. Ze hebben en foto van ons gemaakt toen er allemaal chinezen bij ons stonden, als ze weer thuis zijn mailen ze hem door.
's Avonds met een klein clubje nog hotpot gegeten, een soort van fondue. Een grote pot bouillion, daarbij allemaal groentes, visballetjes en schaapsvlees. We krijgen nog een kommetje met eea vloeibaar iets, ze doen er nog van allerlei kruidens in en vervolgens roer je je eigen sausje naar smaak. Echt Calve kan nog wat van me leren hoor, het is dat ik niet precies mijn eigen geheim van het recept ken want ik heb er van alles in gegooid. Zo buikje weer vol, naar de kamer toe want om 21u kwamen ze voor de massage die overigens lekker, was duurde bijna een uur.
Vandaag (4 sept) gaan we om 10u weg. We hebben een activiteit, weet zo even niet meer welke. Vanavond gaan we om 22.00u naar de trein om daar de nachttrein in te stappen. We reizen af naar Xi'an.
 
Nou groetjes weer!!!

Beijing!!!

Het is me toch gelukt. Ik zet dus uiteindelijk even hetzelfde verhaal dan het mailtje dat (sommige) van jullie gekregen hebben.

(ps. Ik weet nog niet helemaal hoe ik foto's erop moet zetten. Dus dat probeer ik later misschien nog wel eens. Ik heb overigens ook van de reisleidster begrepen dat het computeren gaande de rit niet makkelijk word, eerder moeilijker. Vooral Lhasa).

hoi allemaal,
 
nou helaas ik kan me niet inloggen op de reismee site. Jammer anders had ik daar een heel verhaal kunnen neerzetten. Nu doe ik het maar even snel zo want door al dat geplaar heb ik niet zo veel tijd meer. We gaan namelijk zo Peking Eend eten.
 
HIer is alles prima, goede reis gehad. De aansluiting net gehaald, een andere groep van koning aap niet. Die zijn een nachtje in londen gebleven. Vanaaf nog 1 nachtje Beijing dan gaan we verder. Een stukje met de trein, een gewone trein.
In Beijing veel gedaan en gezien. Plein van de Hemelse vrede, De verboden stad. Ik weet nu al niet meer wat ik gisteren ochtend gedaan heb. Maar inmiddels roept iemand anders hier dat we naar het park zijn geweest. Daar was iedereen aan het gymmen, sporten, van alles. Echt mooi om te zien, en wat een park. Als je er om heen loopt ben je snel 2 uur kwijt. 's Middags even naar het vogelnest gegaan (olympisch stadion) mooi om te zien maar ook om te horen hoe of wat er om heen. Het openingsvuurwerk dat heeft nooit echt plaats gevonden, gewoon computer werk geweest (sorry!!). Mensen waren hier echt naar buiten gelopen om te gaan kijken maar zijn snel weer achter de tv gekropen. 's Avonds naar het theater geweest, acrobaten show. Die mensen zijn echt lenig!! Vandaag naar de chinese muur geweest. Mijn god wat een klim om daar op te komen. Maar natuurlijk de moeite waard. We hadden geluk met het weer, niet zo warm om zo'n tocht te lopen. Terug heb ik toch het kabelbaantje genomen. Daarna naar het Zomer Paleis geweest. De laatste Keizerin had wat centjes over en liet dan maar even bouwen. Ja je moet wat he. Maar het was wel erg mooi!!!
 
De groep is erg leuk, maar goed we zijn nog maar net weg dus het kan veranderen. We zijn maar met 12 en dat is prettig, de ene keer sluit je bij die aan de andere keer trek je bij wijze van je eigen  plan en dan weer loop je halverwege met hun verder (of terug!!!!) Mijn kamergenoot daar klikt het ook goed mee dus dat is zeker wel prettig.
 
Nou het weer is voor jullie misschien ook wel fijne info. Zweten!!!! maar gelukkig niet te heet. Hier in Beijing is het alleen wat smog. Maar de reisleidster (Petra, die overigens vloeiend chinees spreekt en veel kennis heeft van china) zegt dat we het tot nu toe nog met alles treffen.
 
Nou ik hoop dat ik snel toch iets op mijn blog kan plaatsen en anders ga ik het met mails proberen. Het is en blijft chinees internet en ik ken de taal absoluut niet. Ik zal ook vast wel iemand vergeten met de mail te sturen maar dan stuur maar door.
 
Nou de groetjes weer!!!
 
Leonie

Volgende pagina »