De tweede dag in PingYao hadden we een excursie. We zijn naar het huis gegaan waar ze de film Raise the Red Lantarn op hebben genomen. Ik heb hem ooit in nederland gezien, of op school of gewoon zo een keer. De film speelt zich af in de jaren '20. Songlian wordt gedwongen te trouwen met de rijke Chen die al drie vrouwen heeft. Deze kiest er elke nacht één uit door een rode lantaarn op te hangen voor het huis van zijn keuze. Elke vrouw doet haar best om de lantaarn te krijgen. Nou ik moet zeggen dat ik het niet zo geweldig huis vond, maar het maakt de film die je gezien hebt (lieten ze overigens de avond ervoor ook in ons guesthous zien) levendiger. 's Middags nog naar een tempel geweest die op mij ook weinig indruk achter liet. Maar goed, de boog kan niet altijd gespannen staan. 's Avonds eten we nog wat met zijn alle en gaan dan richting trein.

De treinreis, ja wat zal ik daar eens over vertellen.

Vanuit PingYoa met ons golfkarretje richting het treinstation waar om 23.15u onze nachttrein vertrekt. De mannen lagen in coupe 1, de dames in coupe 7 en 1 had een softsleeper geboekt en lag dus in coupe 8. Het verschil tussen hard en soft is dat je een deur hebt die je dicht kunt schuiven, de deur leek overigens op zo'n varkensstal deur dus of ik daar nou gelukkiger van zou worden weet ik ook niet. Verder lig je dan met totaal 4 en wij lagen met totaal 6 personen. Wij lagen bij elkaar, dat wil niet zeggen dat dat altijd lukt maar deze reis in ieder geval wel. Op het moment dat wij instapte zat de trein al aardig vol. We liepen langs allemaal slapende stinkvoetjes richting ons bedje. Je ligt dus met een man 24 of 30 in zo'n wagon. 3 hoog en een dun wandje er tussen. We moesten dus eigenlijk wel meteen gaan slapen. Helaas hadden wij een k.t plek (zijn de woorden van de reisleidster, die taal zou ik zelf niet gebruiken hooooor!!) We lagen namelijk naast het toilet. Gelukkig viel het al met al nog mee. Maar goed, al met al heb ik die reis 3x een half uur geslapen. Helaas, het had meer te maken dat ik wat verkouden ben geworden van airco's en open raampjes. Ik had die nacht veel last van kriebel hoest. Verder als we een andere trein tegen kwamen moesten ze op de een of andere manier ontzettend hard en lang naar elkaar toeteren, bij elk station leek het wel of ze een nieuwe locomotief of zo aankoppelde en werden we even bruut een meterje naar achter geketst. En toch hoor je dan nog steeds mensen door snurken.

Om half 10 kwamen we aan, we zijn naar het hotel gegaan en hadden een uur om ons op te frissen. Vandaaruit gingen we naar het Terrecotta leger. Iedereen lag op apengapen in het busje, weining van ons hebben goed geslapen in de trein, maar de douche deed weer even wonderen.

Het terracottaleger is groots opgezet, er zijn allemaal hallen om de graafwerken heen gezet. Het is ook erg toeristisch natuurlijk. We zijn eerst weer naar een filmpje gaan kijken om het verhaal achter dit leger te leren kennen. Helaas ontbrak de engelse ondertiteling. Maar voor velen van ons was dat geen probleem omdat ze het ergens al gelezen hadden of zich er in ieder geval in verdiept hadden (lees; ' leonie niet' ).

We hebben er 3 uur rondgelopen en hadden het toen ook wel gezien. Het is wel heel bijzonder en het zijn heel veelmooie beelden. Ze zijn zelfs nu nog bezig met opgravingen maar hebben het stop moeten zetten. Het blijkt namelijk dat de beelden hun kleuren niet behouden als ze in het licht komen. Onderzoekers zijn bezig om te kijken waar het aan ligt en of ze er voor kunnen zorgen dat ze hun orginele kleur wel behouden.

Om half 7 terug in het hotel. Besloten om niks meer te doen, als even zoeken naar een apotheekje voor kriebel hoest. Succes leonie!!!

Agnes en ik gaan samen op pad. Zoek maar eens naar een groen neonlichtje in de vorm van een apothekerskruisje. De hele godsganse stad is hier neon. Dan maar even avondeten, we gaan maar eens naar een westerns ' restaurant' en bestellen daar zo'n menu waar je in nederland al snel 7 euries voor betaald. Hier betaal je maar omgerekend 2,50 voor zo'n bigmac menu. Vervolgens nog even koffie van starbucks en deze jongen kent goed engels. Hij helpt ons door op een briefje in het chinees te schrijven dat ik een hoestdrankje wil. Dat heb je hier echt wel nodig want het engels dat ze hier kennen is dus tien keer niks.

We zijn niet meer op zoek gegaan maar gewoon douche en 2 paracetemol en vervolgens naar bed. Ik sliep geloof ik om 21u al en werd bijna 12uur later wakker. De keelpijn is weg, maar heb nog wel overdosis sn.t in de kop. Gelukkig voel me een stuk beter!!!

Vandaag regent het, het ziet er niet naar uit dat het snel droog word. We hebben ons hotel kamer verlaten en gaan vanavond om half tien met de trein verder. Weer een nachttrein, moet een betere zijn dan de laatste. We zien het wel. Vandaag vrije dag.

internet stopt, abrupt eindigen nu.

gr leonie